^ Góra strony
Biuletyn Informacji Publicznej  
Zaloguj

Wpisz Imię, Nazwisko i hasło

Użytkownik
hasło

Kalendarz szkoleń

Pn Wt Śr Cz Pt So N
1
2
4
5
8
9
10
13
16
17
25
27
28
29
Data : piątek, 29 czerwiec 2018
30

Newsletter

Galeria

baner galeria  

Z ekokalendarza - 27 lutego Dniem Niedźwiedzia Polarnego

     Niedźwiedzie polarne zamieszkują Arktykę, Grenlandię, północne rejony Ameryki Północnej oraz Azji. Po lodowym królestwie krąży dziś około 25000 osobników. Są często nazywane największymi lądowymi mięsożercami. Nie ma w tym przesady, gdyż dorodny samiec stając na łapach może osiągnąć 3,3 m a w kłębie jego wysokość sięga do 1,4 m. Waga samców waha się w granicach od 300 do 700 kg. Samice są zwykle dwukrotnie mniejsze. Największym jak dotąd niedźwiedziem był zabity w Kotzebue Sound w południowej Alasce w 1960 roku samiec ważący 1002 kg.

     Pomimo swych pokaźnych rozmiarów są niezwykle zwinne i szybkie - tak na lądzie jak i w środowisku wodnym. Na krótkich dystansach potrafią biec nawet szybciej od renifera.

     Polują głównie na foki, ryby, morskie ptaki, zające polarne, renifery i piżmowoły. Ofiary zabijają niezwykle silnym uderzeniem łapy, która niczym maczuga gruchocze ciało zwierzęcia. Jednorazowo zjadają nie więcej niż 10, rzadziej 20 kg. W okresie letnim nie wzgardzą także jagodami i liśćmi rosnących w tundrze roślin a w czasie dużego głodu także padliną. Mają przy tym doskonały węch - potrafią wyczuć pożywienie nawet z odległości 30 km. Jednak przyzwyczaiły się do zmiennych cyklów biesiadowania i postu. Potrafią nie jeść przez wiele miesięcy.

polar bear 1491442

     Europejscy naukowcy z XVIII wieku nadali gatunkowi nazwę Ursus martimus, czyli niedźwiedź morski, gdyż zwierzęta te w niebywały sposób przystosowały się do życia w tym środowisku. Są doskonałymi pływakami, nurkują z szybkością 12 m/s. Mogą bez odpoczynku przepłynąć 160 km. Gęste wodoszczelne futro składa się z przezroczystego włosia wypełnionego powietrzem. Rozprasza ono światło i tworzy wrażenie bieli (barwa futra w niewoli zmienia się na zielonkawą ze względu na rozwój w nim glonów). Pod futrem znajduje się czarna skóra, która pochłania promienie słoneczne a pod nią nawet 15-centymetrowa warstwa tłuszczu. W wydłużonym pysku znajdują się błony pomagające nagrzewać i nawilżać lodowate powietrze zanim dotrze ono do płuc. Wszystko to ma znaczenie dla zachowania ciepła a niedźwiedzie polarne są prawdziwymi mistrzami w oszczędzaniu energii.

 

     W pary łączą się latem. Po odbytych godach jaja nie rozwijają się jednak natychmiast lecz dopiero jesienią - jest to tzw. opóźnione zagnieżdżenie. Pozwala to samicom najeść się foczego mięsa i utyć jeszcze wiosną, nim ich organizm zacznie się domagać praw związanych z ciążą. Przyszłe matki gromadzą wtedy ponad 180 kg tłuszczu, który pozwoli przetrwać im oraz potomstwu. Przygotowują sobie legowisko w ośnieżonych wykrotach skalnych. Tam tętno samicy spada z około 60 uderzeń na minutę podczas normalnego snu do niecałych 30. Warto dodać, że w przeciwieństwie do niedźwiedzi brunatnych, u polarnych w zimie śpią tylko ciężarne samice. Po trwającej 6 miesięcy ciąży wydają na świat od 1 do 4 młodych, które przez mniej więcej 3 miesiącee pozostają w barłogu. Z matką związane są 2 lata. Samice niedźwiedzia polarnego rodzą młode co 2-gi rok.

 

miś z młodymi

     Poza okresem godowym misie polarne wiodą samotny tryb życia a włócząc się pokonują znacznie większe odległości niż jakikolwiek inny gatunek niedźwiedzia. Spędzając dużo czasu na rozległych polach lodowych odbywają z nimi dalekie migracje po całym niemal Morzu Arktycznym. Zdarzało się także obserwować pojedyncze osobniki u brzegów Wielkiej Brytanii lub Japonii.

     Światową Stolicą Niedźwiedzi Polarnych jest miejscowość Churchill w Kanadzie nad Zatoką Hudsona, gdzie każdej jesieni przybywają tysiące turystów by podziwiać misie, które w tym czasie wędrują z głębi lądu by polować na foki. Są przyzwyczajone do ludzi od dawna i zdają się ich obecnością nie przejmować. Rodzi to często kłopotliwe sytuacje - niedźwiedzie podchodzą zbyt blisko miejsca bytowania ludzi, dochodzi do kolizji między i wpadają w tarapaty. Kończy się to „internowaniem” przez miejscowe władze w dawnym magazynie, mogącym pomieścić 23 misie - najczęściej są to recydywiści. Po około miesiącu „jeńców” wypuszcza się na północ od miasta.

polar bears 1391250

     Niestety, od 1968 roku naukowcy odnotowują obecność toksyn w tkankach i mleku niedźwiedzi polarnych, m.in. chloropochodne węglowodorów, takie jak polichlorki difenylu, dioksyny i DDT. Pochodzą z Azji, Europy i Ameryki. Badania wskazują, że ilość szkodliwych związków we krwi, mleku i tkance tłuszczowej stale wzrasta. Oprócz zanieczyszczeń środowiska poważnym zagrożeniem dla przeżywalności niedźwiedzi jest stopniowe zanikanie lodu w następstwie globalnego ocieplenia klimatu, które skraca tym samym okres żerowania.

     Międzynarodowa Unia Ochrony Przyrody (IUCN) w maju 2006 roku nadała niedźwiedziowi polarnemu status gatunku narażonego na wyginiecie.